Bisiklete biniyoruz

Göbeğimi eritip göğüslerimi damla formuna sokmak ve göbek altı yağlarımı eritip günden güne içeri kaçan küçük Coach (bu sefer evet, aklınıza gelen)u kurtarma operasyonuna yemekten hemen sonra başladım.

MP3 pıleyırımı hareketli bir şarkıya getirip asıldım pedallara; Hard vitesteymiş, biraz zor oldu ama döndü tekerlek. Özlemişim bisiklete binmeyi. İnsanların arasından geçip gitmeyi, arkama bakmadan geride kaldıklarını filan.

Yalnız siz, siz olun bisiklete string ile binmeyin. Bir süre zevk verse de sonrasında acıtmaya başlıyor, benden söylemesi. Popoun arası yine tahriş oldu. Birazdan pudralayacağım ama nasıl olacağı konusunda fikrim yok. Sele çok sertti birde, popomun üzerine oturmakta zorluk çekebilirim bir kaç gün. Takımlarım da ağrıyor. Of. Topak'ın söylediğine göre alışılıyomuş bir süre sonra bünye. Hem alıştırma olur dedi, neyin alıştırması olacağını hala anlamamazlıktan geliyorum. Hakikaten bu kadar fena mı olur?
Bisiklete binmeye çıktığım 7 civarında ve sabah 7.30-8.00 arasında bizim orası takım elbiseli yakışıklı kaynıyormuş. Sırf onlar için bile çekilir bu ızdırap diyeyim ben size.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hamam, peştemalli ahlak bekçileri ve herşeye rağmen iş tutan lateks gaylar

İzmir'deki şer yuvası: Kemeraltı coğrafyası

Dostluk anlayışınızın içine tükürme zamanı.