Şu anda yaşama sebebim, inandığım tanrıya olan sadakatim.

Aslında paragraflarca yazıp çizebilirim,

ona buna sövüp ironik hikayeler anlatıp dramatik ruh hallerine bürünüp gözlerimi slimline sigarasının dumanı gözlerine kaçmış Ahu Tuba gibi titretebilirim...

Fakat hiç bir şey, şu anda yaşamamdan daha da önemli değil.

Pazartesi gecesi bir hiç uğruna ölebilirdim, öldürülebilirdim. Bir döner bıçağının hayatımı almasını engelleyen tek şey inandığım tanrıya olan sadakatimdi.

Bundan böyle hiç bir şey yada hiç kimse benden, bütünlüğümden ve yaşamımdan daha önemli değil.

Yorumlar

  1. Yavrucugum, ne oldu yahu? Endiselendim simdi :-(

    YanıtlaSil
  2. Senin de söylediğin gibi;" hiç bir şey, şu anda yaşamandan daha da önemli değil". Çok geçmiş olsun.

    YanıtlaSil
  3. Geçmiş olsun, millete olayın detaylarını istiyorum dersin ama sen üstünü kapatmışsın belki o zamanları tekrar zihnin de dahi olsa yaşamak istemiyorsun ama olayların o noktaya nasıl geldiği hakkında bir bilgi verirsen seni okuyanlara örnek teşkil etmiş olursun naçizane :/

    YanıtlaSil
  4. @bayan yayık ayranı: kaçırıldım, ölümle yüzleştim ve kurtuldum.
    toparlanınca anlatacağım.

    @kimya hanım: xoxo

    @ogb: biraz dinleneceğim. sonrasında detaylıca anlatacağım.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hamam, peştemalli ahlak bekçileri ve herşeye rağmen iş tutan lateks gaylar

İzmir'deki şer yuvası: Kemeraltı coğrafyası

Dostluk anlayışınızın içine tükürme zamanı.