Ağlama duvarınız değilim

Ağlama duvarınız değilim, kusura bakmayın. Sevgilinizden ayrıldığınızda veya aranız bozuk olduğunda iletişim araçlarımın tümünü aşındırırken sıra bana gelince sessiz kalmanızdan nefret ediyorum. Bencilsiniz biliyorum da bari alenen göstermeyin bu pis huyunuzu.

Sizleri bir şekilde hayatımdan çıkarıyorsam eğer bilin ki bir sebebi var ve bunu size anlatmak istemiyor olabilirim. Israr edip sinirlerimi kat kat zıplatmayın.

Ayrıca İstanbul'da yaşayan pek çok (not all of them) homoseksüelin davranış biçimi beni rahatsız ediyor. İş başa düşünce ortalıktan siktir olup kayboluyorsunuz, eliniz bir türlü cebinize gitmiyor, sıçtığınızı bile ödetecek kadar acınası ve aciz bir durumdasınız. Sizinle aynı şehirde yaşayacağıma Ankara gibi bir bozkırı tercih ediyorum. Mahfolun hepiniz.

Yorumlar

  1. kızmış mısın ne?
    ayrıca kızdığın şeyin heterosu, homosu olmadığını bilesin, insanoğlu budur ve istisnaları da mevcuttur.
    sevgiyle
    y.

    aslında adsız falan değilim, ama nedense giremiyorum yorum şeysine..

    YanıtlaSil
  2. xcoach, güzel söylemişsin ama salla bence, bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar dosta sahipsen gerisi hikaye...

    gülmek insana iyi gelir, çikolatada yiyebilirsin, sonuçta mutluluk hormonu salgılanmasına yardımcı oluyor :)

    kısaca hayata gül geç ;)

    YanıtlaSil
  3. xcoach boşver kaşardır onlar:)galiba bozkırın çakalıyla istanbulun 'çakal'ı çok farklı oluyor. ankara deyince özledim sincan yıllarımı ama:(

    YanıtlaSil
  4. Adamsin sen! ;-)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hamam, peştemalli ahlak bekçileri ve herşeye rağmen iş tutan lateks gaylar

İzmir'deki şer yuvası: Kemeraltı coğrafyası

Dostluk anlayışınızın içine tükürme zamanı.